Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Singapore

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet Geen specifieke wet ter bescherming van hulpverleners («Good Samaritan»-wet). De kwestie valt onder het common law. In 2021 verklaarde minister van Justitie K. Shanmugam aan het Parlement dat een dergelijke wet in Singapore niet nodig was. De Singapore Heart Foundation bevordert een niet-wettelijk verankerd «Good Samaritan Initiative» (aanmoediging, geen juridische bescherming).
Reikwijdte van de bescherming Geen wettelijke bescherming, maar een laag aansprakelijkheidsrisico onder het common law: de civiele aansprakelijkheid rust doorgaans niet op de hulpverlener die uit noodzaak handelt met de redelijkerwijs te verwachten zorg, en de strafrechtelijke aansprakelijkheid vereist in beginsel kwaadwillige opzet. De eiser zou bovendien moeten bewijzen dat hij zonder de tussenkomst beter af zou zijn geweest. Er is geen lokaal geval van een rechtszaak tegen een hulpverlener gemeld.
Plicht om hulp te bieden Nee
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Geen wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

Singapore heeft geen specifieke wet ter bescherming van hulpverleners: de kwestie valt onder het common law, en in 2021 verklaarde de minister van Justitie aan het Parlement dat een dergelijke wet niet noodzakelijk werd geacht. Onder het common law blijft het aansprakelijkheidsrisico laag: de civiele aansprakelijkheid rust doorgaans niet op de hulpverlener die uit noodzaak handelt met de redelijkerwijs te verwachten zorg, en de strafrechtelijke aansprakelijkheid vereist in beginsel kwaadwillige opzet. Tot op heden is er overigens geen enkel lokaal geval van een rechtszaak tegen een hulpverlener gemeld.

Geen verplichting om te handelen, maar alle redenen om het te doen

In Singapore verplicht geen enkele wet tot hulpverlening: het ingrijpen blijft een vrije keuze, aangemoedigd door burgerinitiatieven en niet opgelegd door een sanctie. Een eiser die een hulpverlener zou willen aanklagen, zou bovendien moeten bewijzen dat hij zonder die hulp beter af zou zijn geweest, een vereiste die een dergelijke vordering hoogst onwaarschijnlijk maakt. In de praktijk kan wie te goeder trouw en verstandig handelt, met een gerust hart ingrijpen.

Waarom opleiding essentieel is

Singapore heeft van publieke toegang tot defibrillatoren en van burgeropleiding een prioriteit gemaakt, want de cijfers zijn genadeloos: zonder reanimatie daalt de overlevingskans bij een hartstilstand met ongeveer 10 % per minuut. In zo'n dichtbevolkte stad kan een noodgeval zich voordoen in een winkelcentrum, een MRT-station of een woonblok, en het is de dichtstbijzijnde omstander die het slachtoffer de beste kans geeft, ruim voor de ambulance. Een opleiding in reanimatie en eerste hulp leert u de hartstilstand te herkennen, zonder onderbreking te comprimeren en een defibrillator met vertrouwen te gebruiken. Zich laten opleiden betekent zich aansluiten bij een gemeenschap van burgers die klaarstaan om te handelen, en de beslissende schakel in de overlevingsketen worden.